سلام امام زمانم
27 مهر 1404 توسط هایده بیابانی قره موسی
سلام امام زمانم
ای مهربانترین آرزو و تنها پناه روزگارم،
در این روزهای بیپایان غیبت، دل من به یاد تو میتپد.
من تو را به اندازه تمام سالهایی که چشمانتظار بودم، دوست دارم؛
دوستی که نه با کلام، بلکه با هر تپش قلبم معنا میشود.
تو را در هر سکوت شب، در هر نجوای دعا،
و در هر نفس که به یاد ظهورت میکشم، حس میکنم.
ای نور پنهان در ظلمت زمانه،
برگرد و دنیای ما را از غم و غربت نجات بخش.
من به تو ایمان دارم، به وعدهی خدا،
و به روزی که چشمانمان روشن شود به دیدار تو.
تا آن روز، دلم در حسرت حضورت میسوزد،
و این عشق بیپایان، تنها چراغ راه زندگیام است.